"ਤੇ ਡਾਨ ਵਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ" ਦੇ ਰੀਵਿਜ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ

ਕੋਈ ਸੋਧ ਸਾਰ ਨਹੀਂ
}}
'''ਤੇ ਡਾਨ ਵਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ''' ( ਰੂਸੀ :Ти́хий Дон , ਤੀਖੀ ਡਾਨ) [[ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ]] ਵਿਜੇਤਾ ਰੂਸੀ [[ਨਾਵਲਕਾਰ]] [[ਮਿਖ਼ਾਈਲ ਸ਼ੋਲੋਖ਼ੋਵ]] ਦਾ ਨਾਵਲ ਹੈ। ੧੯੬੦ ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵੱਡ ਅਕਾਰੀ ਨਾਵਲ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ। [[ਲਿਉ ਤਾਲਸਤਾਏ|ਤਾਲਸਤਾਏ]] ਦੇ ਨਾਵਲ [[ਜੰਗ ਤੇ ਅਮਨ]] ਵਾਂਗ ਇਸ ਮਹਾਂਕਾਵਿਕ ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।<ref>[http://punjabitribuneonline.com/2011/01/%E0%A8%97%E0%A9%B1%E0%A8%B2-%E0%A8%B6%E0%A8%BE%E0%A8%B9%E0%A8%95%E0%A8%BE%E0%A8%B0-%E0%A8%A8%E0%A8%BE%E0%A8%B5%E0%A8%B2%E0%A8%BE%E0%A8%82-%E0%A8%A6%E0%A9%80/ ਗੱਲ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਨਾਵਲਾਂ ਦੀ-ਮੋਹਨ ਭੰਡਾਰੀ]</ref>
==ਪਲਾਟ==
ਨਾਵਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਐਨ ਪਹਿਲਾਂ 1912 ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸ਼ੁਰੂ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਡਾਨ ਨਦੀ ਘਾਟੀ 'ਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਕਸਾਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਲੇਖੋਵ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਵਡੇਰਾ ਕਰੀਮੀਆ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਤੁਰਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਲੈ ਆਇਆ ਸੀ। ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਗੁਆਂਢੀ ਉਸ ਔਰਤ ਤੇ ਚੁੜੇਲ ਹੋਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
 
== ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ==
* ਗਰੀਗੋਰੀ ਮੇਲੇਖੋਵ -