"ਜੋਨੀ ਮਿਸ਼ੇਲ" ਦੇ ਰੀਵਿਜ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ

"Joni Mitchell" ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ
("Joni Mitchell" ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ)
 
("Joni Mitchell" ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ)
 
 
ਮਿਸ਼ੇਲ ਨੇ [[ਉਂਟਾਰੀਓ|ਓਨਟਾਰੀਓ]] ਦੇ [[ਟੋਰਾਂਟੋ]] ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਈਟ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿਚ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਸਕੈਟੂਨ, ਸਸਕੈਚਵਨ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਪੱਛਮੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਛੋਟੇ [[ਨਾਈਟ ਕਲੱਬ|ਨਾਈਟ ਕਲੱਬਾਂ]] ਵਿਚ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1965 ਵਿਚ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਟੂਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੁਝ ਅਸਲ ਗਾਣੇ ("ਅਰਜ ਫਾਰ ਗੋਇੰਗ", " ਚੇਲਸੀਆ ਮੌਰਨਿੰਗ ", " ਬੋਥ ਸਾਈਡਸ' ਨਾਉ", " ਦਿ ਸਰਕਲ ਗੇਮ") ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਗਾਇਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਰੀਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਐਲਬਮ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।<ref>{{Cite news|url=http://www.independent.ie/entertainment/music/joni-mitchell-the-legendary-singersongwriter-is-back-26438772.html|title=The Independent|date=August 10, 2007|access-date=February 11, 2017|location=UK}}</ref> [[ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫ਼ੋਰਨੀਆ|ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ]], ਮਿਸ਼ੇਲ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲਿੰਗ, "ਬਿਗ ਯੈਲੋ ਟੈਕਸੀ" ਅਤੇ "ਵੁੱਡਸਟੋਕ" ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਅਤੇ [[1960ਵਿਆਂ ਦਾ ਕਾਉਂਟਰ ਕਲਚਰ|ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ]] ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸਦੀ 1971 ਐਲਬਮ "''ਬਲਿਊ"'' ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਲਬਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ''ਰੋਲਿੰਗ ਸਟੋਨ'' "500 ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਐਲਬਮਜ਼ ਆਲ ਟਾਈਮ" ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ 30 ਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਐਲਬਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।<ref>{{Cite web|url=https://www.rollingstone.com/news/story/5938174/the_rs_500_greatest_albums_of_all_time|title=The Rolling Stone 500 Greatest Albums of All Time (''Blue'' is listed at No. 30)|website=Rolling Stone|archive-url=https://web.archive.org/web/20080623212750/http://www.rollingstone.com/news/story/5938174/the_rs_500_greatest_albums_of_all_time|archive-date=June 23, 2008|access-date=February 21, 2011}}</ref> 2000 ਵਿਚ, ''[[ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼|ਦਿ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼]]'' ਨੇ 25 ਐਲਬਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ''ਨੀਲੇ ਦੀ'' ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜੋ "20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਮੋੜ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।<ref>{{Cite news|url=https://www.nytimes.com/2000/01/03/arts/critics-choices-albums-as-mileposts-in-a-musical-century.html?scp=1&sq=Joni%20Mitchell%20Blue%20Beatles%20Revolver&st=cse|title=Critics' Choices; Albums as Mileposts in a Musical Century|last=Jon Pareles|date=January 3, 2000|work=The New York Times|access-date=December 17, 2009|last2=Neil Strauss|last3=Ben Ratliff|last4=Ann Powers|last-author-amp=yes}}</ref> 2017 ਵਿੱਚ, ਐਨਪੀਆਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਐਲਬਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਮਹਿਲਾ ਦੁਆਰਾ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨੰਬਰ 1 ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।<ref>{{Cite web|url=https://www.npr.org/2017/07/20/538307314/turning-the-tables-150-greatest-albums-made-by-women-page-15|title=The 150 Greatest Albums Made By Women|last=Tsioulcas|first=Anastasia|date=July 24, 2017|website=[[National Public Radio]]|access-date=September 4, 2017}}</ref> ਮਿਸ਼ੇਲ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਐਲਬਮ, ''ਫਾਰ ਦਿ ਰੋਜ਼ਜ਼'', 1972 ਵਿਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫੇਰ ਉਸਨੇ ਲੇਬਲ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ [[ਜੈਜ਼|ਜੈਜ਼-]] ਇਨਫਲੂਐਂਸਡ ਸੁਰੀਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, 1974 ਦੇ ''ਕੋਰਟ ਅਤੇ ਸਪਾਰਕ ਉੱਤੇ'', ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇਡੀਓ ਹਿੱਟ "ਹੈਲਪ ਮੀ" ਅਤੇ "ਫਰੀ ਮੈਨ ਇਨ ਪੈਰਿਸ" <ref>[{{Allmusic|class=album|id=r44890|pure_url=yes}} Ankeny, Jason. All Music Guide]</ref> ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਬੋਤਮ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਐਲਬਮ ਬਣ ਗਈ।
 
1975 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ, ਮਿਸ਼ੇਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਰੇਂਜ ਮੇਜ਼ੋ-ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਕੰਟ੍ਰੋਲਟੋ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਪਿਆਨੋ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ-ਗੂੰਜ ਵਾਲੀਆਂ ਗਿਟਾਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸਦਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਤੁਧਾਈ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣ ਗਈਆਂ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਜੈਜ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਚੱਟਾਨ ਅਤੇ ਰੋਲ, ਆਰ ਐਂਡ ਬੀ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਪੱਛਮੀ ਧੜਕਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜਾਜ਼ ਪਾਸਟੋਰੀਅਸ, ਵੇਨ ਸ਼ੌਰਟਰ, ਹਰਬੀ ਹੈਨਕੌਕ, ਪੈਟ ਮਥੇਨੀ, ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਮਿਨਗਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਤਮ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਹ ਪੌਪ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ, ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 2002 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ 44 ਵੇਂ ਸਲਾਨਾ ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਇਕ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।<ref>{{Cite news|url=https://www.npr.org/2014/12/09/369386571/the-music-midnight-makes-in-conversation-with-joni-mitchell/|title=The Music Midnight Makes: In Conversation With Joni Mitchell|last=Montagne|first=Renee|date=December 9, 2014|access-date=February 11, 2017|publisher=NPR|author-link=Renee Montagne}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://jonimitchell.com/library/print.cfm?id=2350|title=Three Throats|last=Pleasants|first=Henry|authorlink=Henry Pleasants (music critic)|date=February 1978|website=Windsor Star|access-date=February 11, 2017}}</ref><ref>{{Cite news|url=http://pitchfork.com/reviews/albums/17269-the-studio-albums-1968-1979/|title=Joni Mitchell: The Studio Albums 1968–1979|last=Hopper|first=Jessica|date=November 9, 2012|work=[[Pitchfork (website)|Pitchfork]]|access-date=April 2, 2015}}</ref><ref>{{Cite web|url=http://sfjazz.blogspot.com/2015/01/joni-jazz_28.html|title=Joni & Jazz|website=SFJAZZ Blog|access-date=February 11, 2017}}</ref><ref>{{Cite news|url=https://www.grammy.com/grammys/artists/joni-mitchell|title=Joni Mitchell|date=May 14, 2017|access-date=October 11, 2017|publisher=[[Grammy Awards]]}}</ref>
 
ਮਿਸ਼ੇਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਐਲਬਮਾਂ ਦੀ ਉਹ ਇਕਲੌਤੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਕੰਮ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਇਕ ਧੁੰਦਲੀ ਆਲੋਚਕ, ਉਸਨੇ ਸੈਰ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ 17 ਵੀਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਤੌਰ ਤੇ, 2007 ਵਿਚ ਅਸਲ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਐਲਬਮ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਮਿਸ਼ੇਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਐਲਬਮ ਦੇ ਕਵਰ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ "ਹਾਲਾਤ ਦੁਆਰਾ ਪਾਏ ਹੋਏ ਚਿੱਤਰਕਾਰ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।<ref>{{Cite web|url=http://jonimitchell.com/library/view.cfm?id=519|title=I sing my sorrow and I paint my joy|date=June 8, 2000|website=[[The Globe and Mail]]|access-date=July 19, 2015}}</ref>
 
== ਹਵਾਲੇ ==
 
[[ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਗਾਇਕਾਵਾਂ]]
[[ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ]]