"ਬਰਲਿਨ ਕਾਂਗਰਸ" ਦੇ ਰੀਵਿਜ਼ਨਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ

ਛੋ
→‎top: clean up ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ AWB
ਛੋ (→‎top: clean up ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ AWB)
 
 
[[ਤਸਵੀਰ:Berliner_kongress.jpg|thumb|400x400px| ਐਂਟਨ ਵਾਨ ਵਰਨਰ, ''ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ'' (1881): 13 ਜੁਲਾਈ 1878 ਨੂੰ ਰੀਚ ਚਾਂਸਲਰੀ ਵਿਖੇ ਅੰਤਮ ਮੀਟਿੰਗ, ਗਯੁਲਾ ਐਂਡਰੇਸੀ ਅਤੇ ਪਯੋਟਰ ਸ਼ੁਲਾਵ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ [[ਬਿਸਮਾਰਕ]], ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਅਲਾਜੋਸ ਕੈਰੋਲੀ, ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਗੋਰਚਾਕੋਵ (ਬਿਰਾਜਮਾਨ) ਅਤੇ [[ਬੇਂਜਾਮਿਨ ਡਿਜ਼ਰਾਇਲੀ|ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਡਿਸਰੇਲੀ]] ]]
'''ਬਰਲਿਨ''' '''ਕਾਂਗਰਸ''' (13 ਜੂਨ - 13 ਜੁਲਾਈ 1878) ਉਸ ਸਮੇਂ [[ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ|ਦੀਆਂ]] ਛੇ [[ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ|ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ]] (ਰੂਸ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, ਫਰਾਂਸ, ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ, ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ), <ref>{{Cite book|url=https://books.google.sk/books?id=EhqpAgAAQBAJ&pg=PA12&dq=congress+of+Berlin++1878++six++great+powers&hl=cs&sa=X&ved=0ahUKEwiInOfXtqvTAhXGEiwKHTNCAGEQ6AEIITAA#v=onepage&q=congress%20of%20Berlin%20%201878%20%20six%20%20great%20powers&f=false|title=Iran-Turkey Relations, 1979-2011: Conceptualising the Dynamics of Politics, Religion and Security in Middle-Power States– Google Knihy|date=March 1, 2013|publisher=Books.google.cz|isbn=978-0-415-68087-5|access-date=2017-04-17}}</ref> ਓਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਲਕਨ ਰਾਜਾਂ (ਗ੍ਰੀਸ, ਸਰਬੀਆ, ਰੋਮਾਨੀਆ ਅਤੇ ਮੋਂਟੇਨੇਗਰੋ) ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਾਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ [[ਬਾਲਕਨ|ਬਾਲਕਨ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ]] ਵਿਚਵਿੱਚ 1877–78 ਦੇ ਰੂਸ-ਤੁਰਕੀ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ [[ਰੂਸੀ ਸਲਤਨਤ|ਰੂਸ]] ਅਤੇ [[ਉਸਮਾਨੀ ਸਾਮਰਾਜ|ਓਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ]] ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੈਨ ਸਟੀਫਨੋ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸੰਧੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਸੰਧੀ ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
[[ਤਸਵੀਰ:Balkans_1878.png|thumb| ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਸੰਧੀ (1878) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਲਕਨ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਵਿਚਵਿੱਚ ਬਾਰਡਰ ]]
ਰਜਵਾੜਾ ਜਰਮਨ ਦੀ ਚਾਂਸਲਰ [[ਬਿਸਮਾਰਕ|ਓਟੋ ਵਾਨ ਬਿਸਮਾਰਕ]], ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ਨੇ ਬਾਲਕਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ, ਓਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਘਟਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ, [[ਰੂਸੀ ਸਲਤਨਤ|ਰੂਸ]] ਅਤੇ ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਬੀੜਾ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੇਟਰ ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਯੂਰਪ ਵਿਚਵਿੱਚ ਓਟੋਮਾਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵਿਚਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਨੂੰ ਇਕਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚਵਿੱਚ ਓਟੋਮਾਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪੂਰਬੀ ਰੁਮੇਲੀਆ ਨੂੰ ਇਕਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਤੁਰਕਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ ਬਹਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਸੇਡੋਨੀਆ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਰਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
 
[[ਰੋਮਾਨੀਆ]] ਨੇ ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਬੇਸਾਰਾਬੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਰੂਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਸਨੇ ਉੱਤਰੀ ਡੋਬਰੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। [[ਸਰਬੀਆ]] ਅਤੇ [[ਮੋਂਟੇਨੇਗਰੋ]] ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਪਰ ਛੋਟੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਨੇ ਸੈਨਦੈਕ (ਰਾਕਾ) ਖੇਤਰ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ। <ref>[http://www.mtholyoke.edu/acad/intrel/boshtml/bos128.htm Vincent Ferraro. The Austrian Occupation of Novibazar, 1878–1909 (based on: Anderson, Frank Maloy and Amos Shartle Hershey, Handbook for the Diplomatic History of Europe, Asia, and Africa 1870–1914. National Board for Historical Service. Government Printing Office, Washington, 1918.]</ref> ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਨੇ [[ਬੋਸਨੀਆ ਅਤੇ ਹਰਜ਼ੇਗੋਵੀਨਾ|ਬੋਸਨੀਆ ਅਤੇ ਹਰਜ਼ੇਗੋਵਿਨਾ ਨੂੰ]] ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ [[ਸਾਇਪ੍ਰਸ|ਸਾਈਪ੍ਰਸ]] ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ।
 
ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਰਿਸਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਰ ਉਹ 1912–1913 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਬਾਲਕਨ ਯੁੱਧ ਅਤੇ 1914 ਵਿਚਵਿੱਚ [[ਪਹਿਲੀ ਸੰਸਾਰ ਜੰਗ|ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ]] ਵਿਚਵਿੱਚ ਵਿਸਫੋਟ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਗਈਆਂ। ਸਰਬੀਆ, ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਪਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ।
==ਹਵਾਲੇ==
{{ਹਵਾਲੇ}}