ਮਿਹਰ ਸੇਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Mihir Sen; 16 ਨਵੰਬਰ 1930 - 11 ਜੂਨ 1997) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦਾ ਤੈਰਾਕ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ 1958 ਵਿਚ ਡੋਵਰ ਤੋਂ ਕੈਲਿਸ ਤੱਕ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਤੈਰਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ (14 ਘੰਟੇ ਅਤੇ 45 ਮਿੰਟ) ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇਕੋ ਕੈਲੰਡਰ ਸਾਲ (1966) ਵਿਚ ਪੰਜ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਤੈਰਨ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਕ ਸਟ੍ਰੇਟ, ਡਾਰਡੇਨੇਲਸ, ਬਾਸਫੋਰਸ, ਜਿਬਰਾਲਟਰ ਅਤੇ ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।[1] ਇਸ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦੇ ਤੈਰਾਕ” ਵਜੋਂ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚ ਜਗ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ।[2]

ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨਸੋਧੋ

ਮਿਹਰ ਸੇਨ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਨਵੰਬਰ 1930 ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਪੁਰੂਲੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਰਮੇਸ਼ ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੀਲਾਬਤੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਲੀਲਾਬਤੀ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਸਦਕਾ, ਸੈਂਸ ਕਟਕ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਮਿਹਰ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਟਕ ਦੇ ਬਿਹਤਰ ਸਕੂਲ ਸਨ।[1]

ਮਿਹਰ ਨੇ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਉਤਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਰ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਫੰਡਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀਨ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਅੜਿਆ ਰਿਹਾ. ਫਿਰ ਵੀ, 1950 ਵਿਚ, ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਲਈ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬੀਜੂ ਪਟਨਾਇਕ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਜਾ ਰਹੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਟਕੇਸ, 10 ਡਾਲਰ ਅਤੇ ਇਕ ਤਰਫਾ ਤੀਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਟਿਕਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।[1]

ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀਸੋਧੋ

ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਚ ਸੇਨ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਇਕ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਇਕ ਨਾਈਟ ਪੋਰਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਡੀਆ ਹਾਊਸ ਵਿਖੇ ਇੰਡੀਅਨ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਲਿੰਕਨ ਇਨ ਵਿਖੇ 21 ਨਵੰਬਰ 1951 ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੰਡੀਆ ਹਾਊਸ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਲਿੰਕਨ ਦੇ ਇੰਨ ਵਿਖੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਲਈ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਸਵੈ-ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 9 ਫਰਵਰੀ 1954 ਨੂੰ ਲਿੰਕਨ ਦੇ ਇਨ ਵਿਖੇ ਬਾਰ ਵਿਖੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪਤਨੀ, ਬੇਲਾ ਵੇਅਰਸਟਨ ਨਾਲ ਵੀ ਲੰਡਨ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੂਥ ਹੋਸਟਲ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਤੇ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ।[1]

ਤੈਰਾਕੀ ਕੈਰੀਅਰਸੋਧੋ

ਸੇਨ ਨੇ 1950 ਵਿਚ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਤੈਰਾਕੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਅਮਰੀਕੀ Flਰਤ ਫਲੋਰੈਂਸ ਚੈਡਵਿਕ ਬਾਰੇ ਇਕ ਸਥਾਨਕ ਅਖਬਾਰ ਵਿਚ ਇਕ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸ ਕਾਰਨਾਮੇ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੂੰ ਤੈਰਾਕੀ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਕੋਈ ਤਜਰਬਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਥਾਨਕ ਵਾਈਐਮਸੀਏ ਵਿਖੇ ਸਬਕ ਲਏ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਨਾ ਕਰ ਲਵੇ।[1]

ਕੁਝ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੌਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸਮੇਂ (14 ਘੰਟੇ 45 ਮਿੰਟ) ਵਿਚ 27 ਸਤੰਬਰ 1958 ਵਿਚ ਡੋਵਰ ਟੂ ਕੈਲਿਸ ਤੋਂ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਚੈਨਲ ਤੈਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। 1959 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਸਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨਮੰਤਰੀ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਸੇਨ ਸਿਲੋਨ (ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ) ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ਕੋਦੀ (ਭਾਰਤ) ਵਿਚਕਾਰ 25 ਘੰਟਿਆਂ ਅਤੇ 36 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿਚ 5-6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1966 ਨੂੰ ਪਲਕ ਸਟ੍ਰੈਟਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਐਡਮਿਰਲ ਅਦਰ ਕੁਮਾਰ ਚੈਟਰਜੀ ਨੇ ਆਈਐਨਐਸ ਸੁਕੰਨਿਆ ਅਤੇ ਆਈਐਨਐਸ ਸ਼ਾਰਦਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਭੇਜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। 24 ਅਗਸਤ ਨੂੰ, ਉਹ 8 ਘੰਟੇ ਅਤੇ 1 ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਜਿਬਰਾਲਟਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜ਼ਹਾਜ਼ (ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਅਫਰੀਕਾ) ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸੀ, ਅਤੇ 12 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ 40-ਮੀਲ ਲੰਬੇ ਦਰਨੇਨੇਲਸ (ਗੈਲੀਪੋਲੀ, ਯੂਰਪ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੇਦੁਲਬਾਹਿਰ, ਏਸ਼ੀਆ ਮਾਈਨਰ) 13 ਘੰਟਿਆਂ ਅਤੇ 55 ਮਿੰਟ ਵਿਚ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਸੇਨ 4 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਸਫੋਰਸ (ਤੁਰਕੀ) ਨੂੰ ਤੈਰਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਸੀ ਅਤੇ 34 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 29-30 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ 15 ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਦੀ ਪੂਰੀ (50 ਮੀਲ ਲੰਬਾਈ) ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਗੈਰ-ਅਮਰੀਕੀ (ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਆਦਮੀ) ਸੀ।

ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦੀ ਤੈਰਾਕੀ ਲਈ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਬੁੱਕ Worldਫ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚ ਜਗ੍ਹਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1967 ਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਬਲਿਟਜ਼ ਨਹਿਰੂ ਟਰਾਫੀ ਵੀ ਜਿੱਤੀ।

ਮੌਤਸੋਧੋ

ਸੇਨ ਦੀ ਜੂਨ 1997 ਵਿੱਚ 66 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਅਤੇ ਪਾਰਕਿੰਸਨ ਰੋਗ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[1]

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 "Begging recall". Statesman News Service. The Statesman, 6 January 2013. Archived from the original on 25 January 2013. Retrieved 26 January 2013. 
  2. "Mihir Sen Hailed Greatest". The Indian Express. 1 January 1970. p. 16. Retrieved 9 April 2017.