ਵੀਅਤਨਾਮ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ

ਵੀਅਤਨਾਮ ਧਰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਅਤਨਾਮ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ' ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਹਨ।[1][2][3]

ਪਿਛੋਕੜਸੋਧੋ

ਮਹਾਯਾਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵੀਅਤਨਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਕੈਥੋਲਿਕ ਈਸਾਈਆਂ ਦੀ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਹੈ. ਦੂਸਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਈਸਾਈ, ਥੈਰਵਦਾ ਬੁੱਧ, ਇਸਲਾਮ, ਹਾਇ ਹੋਓ ਅਤੇ ਸਿੰਕਰੇਟਿਕ ਕਾਓ ਆਈ ਧਰਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਧਾਰਮਿਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਖਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਇਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ. ਨਸਲੀ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸਲੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਕਿਨ੍ਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਸਲੀ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਉੱਚੇ ਹਿੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਂਗ, ਜ਼ਾਓ ਅਤੇ ਜਰਾਇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਵਾਦ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਨੇ 1954 ਤੋਂ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਤੋਂ 1975 ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ. ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਜਾਂ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਭਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ‘ਨਾਮਜ਼ਦ’ ਅਤੇ ਘਾਤਕ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਆਤਮਿਕ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਬਰ-ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ 'ਜਗੀਰੂ' ਕੁਲੀਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵੀਅਤਨਾਮੀ ਲੋਕ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਲੇਡੀ ਲਿễਨ ਹੋਂਹ ਵੀ ਚੀਨੀ ਤਾਓਵਾਦ ਤੋਂ ਇਕ ਆਯਾਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਚੀਨੀ ਬਸਤੀਵਾਦ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ