ਮੁੱਖ ਮੀਨੂ ਖੋਲ੍ਹੋ
ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਡਿਨ ਦੀ ਹੱਵਾਹ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ

ਸ਼ਰਮ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਇਕ ਦਰਦਨਾਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ "... ਸਵੈ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਸਵੈ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ..."।[1] ਪਰ ਆਦਰਸ਼ਕ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਖੁਦ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਿਰਿਆ ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਸਵੈ-ਸਨਬੰਧਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਬਸ ਮੌਜੂਦ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਸਮਕਾਲੀਕਰਣ ਦੁਆਰਾ ਤੁਲਨਾ ਅਤੇ ਮਾਪਦੰਡ ਦੋਵੇਂ ਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਆਮਤੌਰ ਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ, ਸਮਝਣ, ਰਾਜ ਜਾਂ ਸਥਿਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।[further explanation needed]

ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਢੱਕਣਾ"; ਜਿਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕਣਾ, ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਜਾਂ ਲਾਖਣਿਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਸ਼ਰਮਨਾਕਤਾ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਗਟਾਓ ਹੈ।[2] ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਚਾਰਲਸ ਡਾਰਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ 'ਦ ਐਂਪਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਦ ਇਮੋਟੰਸ ਇਨ ਮੈਨ ਐਂਡ ਐਨੀਮਲਜ਼' ਵਿਚ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਮਨ ਦੀ ਗੜਬੜ, ਨੀਲੀ ਧਾਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸੁਸਤ ਟੁਕੜੇ, ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਏ ਸਿਰ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।[3] ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖੀ ਆਬਾਦੀ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮਤਲਬ (ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੇ ਵਸਾਡੀਲੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ) ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਰੋਣਾ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ "ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ" ਭਾਵ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ "ਚੇਤਨਾ" ਜਾਂ "ਇੱਕ ਰਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ" ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਕੋਰ / ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਸ਼ਰਮਾਈ (ਲੇਵਿਸ, 1971; ਟੈਂਨ, 1998) ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਫ਼ਰਤ ਹੈ (ਮਿੱਲਰ, 1984; ਟੋਮਕਿਨਸ, 1967)। ਦੋ ਖੇਤਰੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਦ ਦੇ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾੜੇ ਅਤੇ ਸਵੈ ਵਜੋਂ ਅਸਪੱਸ਼ਟ ਹਨ।[4] ਲੋਕ "ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ" ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।[5] ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ, ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ, ਅਯੋਗਤਾ, ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ, ਜਾਂ ਖ਼ਾਰਸ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ।[6]

ਇੱਕ "ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਸਥਿਤੀ" ਵਾਤਾਵਰਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਵੈ-ਇੱਛਤ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਭਰਾ ਦੇ ਲੋੜਾਂ, ਆਦਿ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਖਾਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਬਾਹਰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਜਾਂ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ "ਸ਼ਰਮ ਲਿਆਉਣ" ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਤੌਰ' ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣਾ ਜਾਂ ਸੰਚਾਰ ਕਰਨਾ। "ਉਜਾਗਰ" ਜਾਂ "ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ" ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਸ਼ਰਮ!" ਜਾਂ "ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ!" ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, "ਸ਼ਰਮਨਾਕ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਜਮ (ਭਾਵ ਨਿਮਰਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ) ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ "ਕੋਈ ਸ਼ਰਮਨਾਕ" ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਜਮ (ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਣ ਜਾਂ ਹੱਬਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।



ਵਿਸ਼ਾ ਸੂਚੀ

ਸਮਾਜਿਕ ਪਹਿਲੂਸੋਧੋ

ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਰੂਥ ਬੇਨੇਡਿਕਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਦੋਸ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ 'ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।[7]

ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਅਤਿਆਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਯੰਤ੍ਰਣ ਜਾਂ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ, ਚਤੁਰਾਈ, ਜਾਂ ਦਲਾਲ। ਇਸ ਅਰਥ ਵਿਚ, "ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ"।[8]

ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮਸੋਧੋ

ਇੱਕ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਮੁਹਿੰਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚਾਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਜਾਂ ਸ਼ੱਕੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਇੱਕਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਥਨੀਏਲ ਹਘਰੌਨ ਦੀ ਸਕਾਰਲੇਟ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹੇੈਸਰ ਪ੍ਰਿਨ। ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ, ਅਲਫਰੇਡੋ ਲਿਮ ਨੇ ਮਨੀਲਾ ਦੇ ਮੇਅਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹੇ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕੀਤਾ। 1 ਜੁਲਾਈ 1997 ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਇਕ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ "ਸਪਰੇਅ ਪੇਂਟ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ 200 ਸੌ ਚਮਕਦਾਰ ਘਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕੀਲਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਛਿੜਕਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੂਸਰੀਆਂ ਮਿਊਨਿਸਪੈਲਟੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਸਾਬਕਾ ਸੈਨੇਟਰ ਰੇਨੀ ਏ. ਸਿਗਯੁਸੇਗ ਨੇ ਲਿਮ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।[9]

ਜਨਤਕ ਅਪਮਾਨਜਨਕ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਟਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਜਨਤਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਸਤ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।[10]

ਖੋਜਸੋਧੋ

ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਜੋ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਟੂਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਦੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਪਰੌਂਸ (GASP) ਸਕੇਲ[11], ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਸਕੇਲ (ਐਸਐਸਐਸ), ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਸ਼ਸ਼ਤਰ ਸਕੇਲ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਸਕੇਲ। ਕੁਝ ਟਿਲੇਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰ ਅਤੇ ਸਰੀਰ-ਸੰਬੰਧਤ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਭਾਵਨਾ ਦਾ ਪੱਧਰ (WEB-SG), ਐਚ.ਆਈ.ਵੀ ਕਲੰਕ ਸਕੇਲ ਅਤੇ ਐਚਆਈਵੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਕੈਥਲਡੋ ਦੇ ਫੇਫੜੇ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਕਲੰਕ ਸਕੇਲ (CLCSS) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖਾਸ ਹਨ।[12] ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਸਕੇਲ, ਜੋ ਕਿ ਚਿੰਤਾ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਵੀ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ

  1. Lewis, Michael. Shame: the exposed self. New York: Free Press;, 1992. 10. Print,
  2. Lewis, Helen B. (1971), Shame and guilt in neurosis, International University Press, New York, p. 63, ISBN 0-8236-8307-9 
  3. Darwin, Charles (1872), The expression of the emotions in man and animals, London: John Murray, http://darwin-online.org.uk/content/frameset?itemID=F1142&viewtype=text&pageseq=1 
  4. Jeff Greenberg; Sander L. Koole; Tom Pyszczynski (2013). Handbook of Experimental Existential Psychology. Guilford Publications. p. 159. ISBN 978-1-4625-1479-3. 
  5. Edward Teyber; Faith Teyber (2010). Interpersonal Process in Therapy: An Integrative Model. Cengage Learning. p. 137. ISBN 0-495-60420-8. 
  6. Broucek, Francis (1991), Shame and the Self, Guilford Press, New York, p. 5, ISBN 0-89862-444-4 
  7. Stephen Pattison, Shame:Theory, Therapy and Theology. Cambridge University Press. 2000. 54. ISBN 0521560454
  8. Roger Scruton, BRING BACK STIGMA, in Modern Sex: Liberation and its Discontents, Chicago 2001, p. 186.
  9. Pulta, Benjamin B. "Spray campaign debate heats up." Archived September 27, 2007, at the Wayback Machine. Sun.Star Manila. June 26, 2003.
  10. Jon Ronson (March 31, 2015). So You've Been Publicly Shamed (hardcover). Riverhead Books. ISBN 1594487138. 
  11. Cohen TR; Wolf ST; Panter AT; Insko CA (May 2011). "Introducing the GASP scale: a new measure of guilt and shame proneness". J Pers Soc Psychol. 100 (5): 947–66. PMID 21517196. doi:10.1037/a0022641. 
  12. Cataldo JK; Slaughter R; Jahan TM; Pongquan VL; Hwang WJ (January 2011). "Measuring stigma in people with lung cancer: psychometric testing of the cataldo lung cancer stigma scale". Oncol Nurs Forum. 38 (1): E46–54. PMC 3182474 . PMID 21186151. doi:10.1188/11.ONF.E46-E54.