ਰੋਨਾਲਡ ਜੇਮਜ਼ ਪੈਡਾਵੋਨਾ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Ronald James Padavona; 10 ਜੁਲਾਈ, 1942 - 16 ਮਈ, 2010), ਜੋ ਕਿ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ਤੇ ਰੌਨੀ ਜੇਮਜ਼ ਡਾਇਓ ਜਾਂ ਸਿੱਧਾ ਡੀਓ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ-ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿੱਚ ਹੈਵੀ ਮੈਟਲ ਵਿੱਚ "ਸਾਈਨ ਆਫ਼ ਦਾ ਹੌਰਨਸ" ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਰਚਾ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਲਫ, ਰੇਨਬੋ, ਬਲੈਕ ਸਬਥ, ਡੀਓ, ਅਤੇ ਹੈਵਨ ਐਂਡ ਹੈਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੇ ਕੋਰਟਲੈਂਡ ਤੋਂ ਸਨ, ਡੀਓ ਦਾ ਜਨਮ ਪੋਰਟਸਮਾਊਥ, ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੋਰਟਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਡਿਓ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1957 ਵਿਚ ਵੇਗਾਸ ਕਿੰਗਜ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਹੋਈ ਸੀ। 1967 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਰੌਕ ਬੈਂਡ ਐਲਫ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਡੀਪ ਪਰਪਲ ਲਈ ਨਿਯਮਿਤ ਉਦਘਾਟਨ ਬਣ ਗਿਆ। 1975 ਵਿਚ, ਡੀਪ ਪਰਪਲ ਗਿਟਾਰਿਸਟ ਰਿਚੀ ਬਲੈਕਮੋਰ ਨੇ ਬੈਂਡ ਰੇਨਬੋ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਡਾਇਓ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਗਾਇਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਬੈਂਡ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ। ਡੀਓ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਿਆ। 1979 ਵਿੱਚ, ਡਾਇਓ ਬਲੈਕ ਸਬਤ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਗਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬੈਂਡ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ: ਹੈਵਨ ਐਂਡ ਹੈੱਲ (1980) ਅਤੇ ਮੋਬ ਰੂਲਜ਼ (1981) ਅਤੇ ਡੀਹਿਊਮਨਨਾਈਜ਼ਰ (1992)। 1982 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਆਰਆਈਏਏ ਦੁਆਰਾ ਦੋ ਐਲਬਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣਤ ਪਲੈਟੀਨਮ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬੈਂਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। 2006 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਾਬਕਾ ਬੈਂਡਮੈਟ ਟੋਨੀ ਇਓਮੀ ਨਾਲ ਬੈਂਡ ਹੇਵਿਨ ਐਂਡ ਹੇਲਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਡੀਓ ਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਪੇਟ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਡੀਓ ਨੂੰ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈਵੀ ਮੈਟਲ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1][2] ਉਹ ਮੈਟਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਧਯੁਗੀ-ਸਰੂਪ ਰਹਿਤ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ "ਮੈਟਲ ਹੋਰਨਸ" ਦੇ ਹੱਥ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[3][4] ਗਾਇਕਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਸਕਰਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ[5] ਇਹ ਕਾਰਜ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਲਾਸਿਕ ਇਤਾਲਵੀ ਅਪੋਟ੍ਰੋਪਿਕ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੀ ਦਾਦੀ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਡੀਓ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹੁਭਾਸ਼ੀ ਵੋਕਲ ਰੇਂਜ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਨੋਂ ਹਾਰਡ ਰੌਕ ਅਤੇ ਹਲਕੇ ਬਾਲਡ ਗਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਕਲਾਸਿਕ ਰਾਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ 2006 ਵਿੱਚ "ਮੈਟਲ ਗੁਰੂ ਅਵਾਰਡ" ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 2010 ਵਿੱਚ ਰਿਵਾਲਵਰ ਗੋਲਡਨ ਗੌਡਜ਼ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਵਿੱਚ "ਸਰਬੋਤਮ ਮੈਟਲ ਗਾਇਕਾ" ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸਾਚਾ ਜੇਨਕਿਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ 2013 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਸਰਬੋਤਮ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[6]

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ

  1. Epstein, Dan (2017-06-21). "The 100 Greatest Metal Albums of All Time". rollingstone.com. Rolling Stone Magazine. Retrieved 2019-07-02. After establishing himself as a top-tier hard-rock vocalist via his late-Seventies/early-Eighties stints in Rainbow and Black Sabbath, Ronnie James Dio truly ascended into the metal pantheon with his 1983 solo debut." "...Holy Diver would achieve platinum status by the end of the Eighties, and serve as an influential touchstone for everyone from Killswitch Engage to Tenacious D. 
  2. "The 10 Best Heavy Metal Frontmen". nme.com. NME. 2011-05-18. Retrieved 2019-07-02. ranked #1 
  3. Appleford, Steve (September 9, 2004). "Odyssey of the Devil Horns". Los Angeles City Beat. Archived from the original on November 22, 2007. 
  4. "The Devil's Horns: A Rock And Roll Symbol". Ultimate-Guitar.com. September 7, 2005. 
  5. "Metal-Rules.com Zine - Ronnie James Dio". web.archive.org. 2017-05-10. Retrieved 2019-07-09. 
  6. Erik Piepenburg (March 29, 2013) [Who Are the Best Voices in the History of Metal?] New York Times Blog, accessed 11 July 2019