ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦਰਿਆ ਐਲੇਕਜੈਂਡਰਰਾ ਰੋਡ (ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੜਕ ਦਾ ਨਾਂ) ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਰੀਨ ਰਸ਼ਰਵਾਇਕ (ਨਦੀ ਦਾ ਨਾਮ) ਹੈ. ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਨਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਖੇਤਰ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਰੀਡੈਲੈਕਿਟ ਅਥਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ.

ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦਰਿਆ

ਭੂਗੋਲਸੋਧੋ

ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦਰਿਆ ਕੰਵਲਵੈਲਥ ਨਦੀ ਦੇ ਜੰਕਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲਗਪਗ 3.2 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਲੇਗਜੈਂਡਰ ਨਹਿਰ ਕਿਮ ਸੇਂਗ ਬ੍ਰਿਜ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਦੋ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ.

ਇਤਿਹਾਸਸੋਧੋ

ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦਰਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਬੰਦਰਗਾਹ ਸੀ, ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਟਾਪੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੀ. ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬੰਦਰਗਾਹ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਕਿ ਦਰਿਆ ਵਪਾਰ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਵਿੱਤ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ. ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਨਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਦੀ ਦਾ ਰੰਗੀਨ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਸਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟ ਕੀਤੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਉਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੱਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬਲਦ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕਿਨਾਰੇ (ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ) ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਰਬੀ ਚੱਟਾਨ ਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.[1][2] ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਜਾਵਾਨੀਸ ਮਹਾਪਹਿਤ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਸਾਲ 1376 ਵਿੱਚ ਮੁਢਲੇ ਸਭਿਅਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ. ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਇਸ ਨਦੀ ਦੇ ਲਾਗੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਜਾਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਐਂਡਰਸਨ ਬ੍ਰਿਜ (ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਲ ਦਾ ਨਾਂ), ਐਲਿਨਿਨ ਬ੍ਰਿਜ (ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਲ ਦਾ ਨਾਂ) ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਨਾਘ ਬ੍ਰਿਜ ਵਰਗੇ ਪੁਲਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ. ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪੁਲ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਜਾਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਪੁਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਆਈਆਂ ਸਨ. ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਕੇ 1819 ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਸੀ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਗੰਦਗੀ, ਸੀਵਰੇਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਉਪ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ.[3]

ਬੁੱਤਸੋਧੋ

ਕਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ.

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ