ਕੇ ਪੀ ਕੇਸ਼ਵ ਮੈਨਨ
ਜਨਮ1 ਸਤੰਬਰ 1886
ਥਰੂਰ, ਪਾਲਘਾਟ, ਮਦਰਾਸ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ
ਮੌਤ9 ਨਵੰਬਰ 1978(1978-11-09) (ਉਮਰ 92)
ਪੇਸ਼ਾਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਕਾਰਕੁਨ, ਲੇਖਕ
ਸਾਥੀਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇਤਯਰਅੰਮਾ
ਕੇ ਪੀ ਕੇਸ਼ਵ ਮੈਨਨ (1 ਸਤੰਬਰ 1886)   - 9 ਨਵੰਬਰ 1978) ਦੇਸ਼ ਭਗਤ, ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ। [1] ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਪਾਲਘਾਟ ਦੇ ਥਰੂਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪਾਲਘਾਟ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਤੇ ਭੀਮ ਅਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਦਰਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਮਿਡਲ ਟੈਂਪਲ ਤੋਂ ਬਾਰ-ਐਟ-ਲਾਅ ਕੀਤਾ। ਮੈਨਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਖਬਾਰ ਮਾਤਰਭੂਮੀ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਪੱਖੋਂ ਦੂਸਰਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 1924 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਤ੍ਰਵਾਨਕੌਰ ਵਿਚ ਵੈਕੋਮ ਸੱਤਿਆਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। 

ਵਿਆਹਸੋਧੋ

ਕੇਸ਼ਵ ਮੈਨਨ ਨੇ ਅਕਾਤੇਤਰਾ ਮਾਨਿਕਯਾਮੀਲੀਡਮ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇਤਯਰਅੰਮਾ (ਪਾਲਘਾਟ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪਲੱਕਤਸਰੀ ਵਾਲਿਆਰਾਜਾ ਮਾਨਿਕਯਾਮੀਲੀਦਾਮ ਸ਼ੇਖਰੀ ਵਰਮਾ (ਪਾਲਘਾਟ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਮਹਾਰਾਜਾ) ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਦੂਜਾ ਸੀ (ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਤੀਜਾ ਰਾਜਾ, ਕੇ ਕੇ ਇਟੀ ਪਾਂਗੀ ਅਚਨ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਧਾਰਮਿਕ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ)। ਬਾਕੀ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਹਨ: ਚੇਲਮਾਮਾ, ਤੰਕਸ, ਪਦਮਿਨੀ ਅਤੇ ਲੀਲਾ। [ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2019)">ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ</span> ]

ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੀਵਨਸੋਧੋ

ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਾਲਾਬਾਰ ਹੋਮ ਰੂਲ ਲੀਗ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ 1915 ਵਿਚ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਕਾਲੀਕਟ ਵਿਚ ਪ੍ਰੈਕਟਸ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਮ ਰੂਲ ਲੀਗ ਦੀ ਮਲਾਬਾਰ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਐਨੀ ਬੇਸੈਂਟ, ਜੋ 1917 ਵਿਚ ਰਾਜ ਸੱਕਤਰ ਨੂੰ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਲੰਡਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ, ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਹੋਮ ਰੂਲ ਲੀਗ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਕ ਦਰਜਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਲਿਖੇ। 1919 ਵਿਚ, ਮਦਰਾਸ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਸਵੀਪਰ ਅਤੇ ਰਿਕਸ਼ਾ ਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਜਥੇਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ 'ਛੂਤਛਾਤ' ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। [2]

ਮਾਤਰਭੂਮੀਸੋਧੋ

ਕੇਸ਼ਵ ਮੈਨਨ ਨੇ 1923 ਵਿਚ ਮਾਤਰਭੂਮੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਰਿਹਾ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਕੇਰਲਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਵੀ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸਵੈ ਜੀਵਨੀ ਮਾਤਰਭੂਮੀ ਬੁਕਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਵੀ  ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। [3]

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ

  1. Who is who of Freedom Fighters in Kerala — K. Karunakaran Nair -Regional Records Survey Committee, Kerala State, 1975 - Kerala – page 212
  2. Social History of India – SN Sadasivan – Page 511
  3. "Padma Awards" (PDF). Ministry of Home Affairs, Government of India. 2015. Archived from the original (PDF) on 15 November 2014. Retrieved 21 July 2015.