ਮੁੱਖ ਮੀਨੂ ਖੋਲ੍ਹੋ

ਬਦਰੀਨਾਥ ਜਾਂ ਬਦਰੀਨਾਰਾਇਣ ਮੰਦਰ ਇਕ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਵਿਚ ਬਦਰੀਨਾਥ ਕਸਬੇ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਕਸਬਾ ਚਾਰ ਧਾਮਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਚਾਰ ਧਾਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਮੰਦਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ 108 ਦਿਵਿਆ ਦੇਸਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਦਰੀਨਾਥ — ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ (ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਸਮ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਥਿਤੀ ਹੈ। ਮੰਦਿਰ 3,133 ਮੀ (10,279 ਫ਼ੁੱਟ) ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਅਲਕਨੰਦ ਨਦੀ ਦੇ 3,133 ਮੀ (10,279 ਫ਼ੁੱਟ) ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਤੇ ਚਮੋਲੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗੜਵਾਲ ਪਹਾੜੀ ਪੱਟਿਆਂ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੇਖੇ ਗਏ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ 1,060,000 ਦਰਸ਼ਨ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਪੂਜਾ-ਰਹਿਤ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਚਿੱਤਰ 1 ਫ਼ੁੱਟ (0.30 ਮੀ), ਬਦਰੀਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਕਾਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੁੱਤ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸਵੱਛ ਵਿਅਕਤ ਖੇਤਰਾਂ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਖੁਦ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1]

ਮਾਤਾ ਮੂਰਤੀ ਕਾ ਮੇਲਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਉੱਤੇ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਦਰੀਨਾਥ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਦਰੀਨਾਥ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਰਾਵਲ, ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰਬਦੀਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ ਜੋ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਐਕਟ ਨੰਬਰ 30/1948 ਵਿਚ ਐਕਟ ਨੰ. 16,1939, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੀ ਬਦਰੀਨਾਥ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕੇਦਾਰਨਾਥ ਮੰਦਰ ਐਕਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਮੇਟੀ ਦੋਵੇਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬੋਰਡ ਤੇ ਸਤਾਰਾਂ ਮੈਂਬਰ ਹਨ।

ਇਸ ਮੰਦਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪੁਰਾਣੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ । ਇਸਦੀ ਮਹਿਮਾ 6 ਵੇਂ ਸਦੀ 9 ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਤੋਂ ਅਜ਼ਵਰ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੱਧਯੁਗੀ ਤਮਿਲ ਕੈਨਨ, ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਸਥਾਨ, ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਸੋਧੋ

 
ਤਪਤ ਕੁੰਡ ਗਰਮ ਚਸ਼ਮੇ ਬਦਰੀਨਾਥ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੰਦ ਹਨ।

ਇਹ ਮੰਦਰ ਉਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਚਮੋਲੀ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿਚ ਅਲਕਨੰਦਾ ਨਦੀ[2] ਦੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਪਹਾੜੀ ਪੱਟੀਆਂ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਪੱਟੀਆਂ 3,133 ਮੀ (10,279 ਫ਼ੁੱਟ) ਮਤਲਬ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸਥਿਤ ਹਨ।[3][4] ਨਰ ਪਰਬਤ ਪਰਬਤ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਾਰਾਇਣ ਪਰਬਤ ਨੀਲਕੰਟਾ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।[5]

ਤਪਟ ਕੁੰਡ, ਗਰਮ ਗੰਧਕ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਹੇਠਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਕਿਤਸਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਸ਼ਮਾਂ ਵਿਚ ਨਹਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਝਰਨੇ ਦਾ ਸਾਲ ਭਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 55°C (131°F) ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਹਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰਾ ਸਾਲ 17°C (63°F) ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਦੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਤਲਾਬਾਂ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਕੁੰਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[6]

ਸਾਹਿਤਕ ਜ਼ਿਕਰਸੋਧੋ

ਇਸ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਕਈ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਿਵੇਂ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ, ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ[6] ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, " ਇੱਥੇ ਬਦਰੀਕਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ), ਉਸਦੇ ਨਰ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਭ ਜੀਵਣ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀ ਸੀ।[7] ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਕਈ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹਨ; ਪਰ ਬਦਰੀਨਾਥ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਮੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ”। ਬਦਰੀਨਾਥ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦਾ ਇਲਾਕਾ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ ਭਰਪੂਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[8] ਮਹਾਭਾਰਤ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਇਕ ਸਤਿਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਅਦਾ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੰਦਿਰ ਨਾਰੀਰਾ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਬਧਮ ਵਿਚ, ਪਰਿਆਝਵਰ ਦੁਆਰਾ 7 ਵੀਂ 9 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਕੈਨਨ ਵਿਚ 11 ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਤਿਰੂਮੰਗਾਈ ਅਜ਼ਵਾਰ ਵਿਚ 13 ਭਜਨ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ 108 ਦਿਵਿਆਡਸਮ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਦਰੀਨਾਥ ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।[9]

ਨੋਟਸੋਧੋ

  1. Sen Gupta 2002
  2. Baynes 1878.
  3. "About the temple". Shri Badrinath - Shri Kedarnath Temples Committee. 2006. Archived from the original on 14 December 2013. Retrieved 1 January 2014. 
  4. Gopal, Madan (1990). K.S. Gautam, ed. India through the ages. Publication Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India. p. 174. 
  5. Nair 2007
  6. 6.0 6.1 Bhalla 2006
  7. Bhagavata Purana 3.4.22
  8. Nautiyal 1962
  9. "Sri Badrinath Perumal temple". Dinamalar. Retrieved 1 January 2014. 

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ