ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਮੈਂਬਰ

(ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਤੋਂ ਮੋੜਿਆ ਗਿਆ)

ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ (ਐਮ.ਐਲ.ਏ.) ਕਿਸੇ ਹਲਕੇ ਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਜ, ਪ੍ਰਾਂਤ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ। ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਭਾਰਤ

ਸੋਧੋ

ਭਾਰਤ ਦੇ 28 ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਾਰੇ 28 ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ (ਦਿੱਲੀ, ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਅਤੇ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ) ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾਵਾਂ ਹਨ।

ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੇਕਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਰਾਜ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ 18 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਾਲੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਬਾਲਗ ਮਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵਿਧਾਇਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਪਾਲ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਂਗਲੋ-ਇੰਡੀਅਨ ਭਾਈਚਾਰਾ, ਜੇਕਰ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ (ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ) ਲਈ ਚੁਣੇ ਜਾਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਜਾਂ ਵਿਧਾਇਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰਾਜ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰੇਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਿਧਾਇਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸੀਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਤੇ 60 ਤੋਂ ਘੱਟ ਮੈਂਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਸਦ ਦੇ ਐਕਟ ਨਾਲ, ਸੀਟਾਂ 60 ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੋਆ, ਸਿੱਕਮ, ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਅਤੇ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੇ ਯੂਟੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਹੈ।

ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰੇਕ ਰਾਜ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਿਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਧਾਇਕ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ (403) ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੇ UT ਵਿੱਚ (30) ਹਨ।

ਸੰਸਦੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਕੁਝ ਮੈਂਬਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਹਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਵਿਧਾਇਕ ਵਜੋਂ, ਕਿਸੇ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਉਸ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ।

ਹਵਾਲੇ

ਸੋਧੋ