ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ (ਉਰਦੂ: بھائی نند لال‎, ਹਿੰਦੀ: भाई नंद लाल, 1633–1713), ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ), ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਫ਼ਾਰਸੀ, ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਛਜੂਮੱਲ, ਜੋ ਦਾਰਾ ਸ਼ਿਕੋਹ ਦਾ ਮੁਨਸ਼ੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ ਜੀ ਨੇ 'ਗੋਯਾ' ਦੇ 'ਤਖੱਲਸ' ਨਾਲ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਹਿੰਦੀ, ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਿੱਖੀ।[1]

ਭਾਈ ਨੰਦ ਲਾਲ
ਜਨਮਨੰਦ ਲਾਲ
1633
ਗਜ਼ਨੀ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ
ਮੌਤ1713
ਮੁਲਤਾਨ, ਭਾਰਤ
ਕਬਰਮੁਲਤਾਨ
ਸਿੱਖਿਆਫ਼ਾਰਸੀ, ਅਰਬੀ, ਹਿਸਾਬ
ਕਿੱਤਾਸ਼ਾਇਰ

ਸ਼ਾਇਰੀ ਦਾ ਨਮੂਨਾਸੋਧੋ

ਦਿਲ ਅਗਰ ਦਾਨਾ ਬਵਦ ਅੰਦਰ ਕਿਨਾਰਸ਼ ਯਾਰ ਹਸਤ।
ਚਸ਼ਮ ਗਰ ਬੀਨਾ ਬਵਦ ਦਰ ਹਰ ਤਰਫ਼ ਦੀਦਾਰ ਹਸਤ।

ਰਚਨਾਵਾਂਸੋਧੋ

ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਇਹ ਹਨ:

  1. ਜੋਤ ਬਿਗਾਸ (ਫ਼ਾਰਸੀ-ਵਾਰਤਕ)
  2. ਜੋਤ ਬਿਗਾਸ (ਹਿੰਦੀ ਪੰਜਾਬੀ-ਕਵਿਤਾ)
  3. ਦੀਵਾਨ-ਏ-ਗੋਯਾ[2]
  4. ਜ਼ਿੰਦਗੀਨਾਮਾ
  5. ਗੰਜਨਾਮਾ
  6. ਤਨਖਾਹਨਾਮਾ
  7. ਅਰਜ਼-ਉਲ-ਅਲਫਾਜ਼
  8. ਤੌਸੀਫ਼-ਓ-ਸਨਾ
  9. ਦਸਤੂਰ-ਉਲ-ਇੰਸ਼ਾ

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ