ਮੁੱਖ ਮੀਨੂ ਖੋਲ੍ਹੋ

ਮੁਲਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਰਤਮਾਨ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਇਹ ਮੁਲਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵਰਤਮਾਨ ਮੁਖੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੁਲਕ ਦੇ ਮੁਖੀ (ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ) ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ (ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ) ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਸਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਖੀ ਹੀ ਦੋਨੋਂ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਮੁਲਕਾਂ 'ਚ ਅਰਧ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਮੁਲਕ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਦੋਵੇਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮੁਲਕਸੋਧੋ

ਮੁਲਕ ਮੁਲਕ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ
  ਅਫ਼ਗ਼ਾਨਿਸਤਾਨ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਾਮਿਦ ਕਰਜ਼ਈ
  ਅਲਬਾਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬੁਜਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਾਲੀ ਬਰੀਸ਼ਾ
  ਅਲਜੀਰੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਬਦੁਲਾਜ਼ੀਜ਼ ਬੁਤੇਫ਼ਲਿਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਬਦੁਲਮਲਿਕ ਸਲਾਲ
  ਅੰਡੋਰਾ ਸਹਿ-ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੋਆਨ ਐਨਰੀਕ ਵਿਵੇਸ ਸਿਸਿਲਿਆ
ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਨੇਮੇਸੀ ਮਾਰਕੇਸ ਓਸਤੇ
ਸਹਿ-ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਫ਼੍ਰਾਂਸੋਆ ਓਲਾਂਡ
ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਸਿਲਵੀ ਹੂਬਾਕ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅੰਤੋਨੀ ਮਾਰਤੀ
  ਅੰਗੋਲਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਜ਼ੇ ਏਡਵਾਰਡੋ ਡੋਸ ਸਾਂਤੋਸ
  ਐਂਟੀਗੁਆ ਅਤੇ ਬਰਬੂਡਾ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਲੂਈਸ ਲੇਕ-ਟੈਕ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਾਲਡਵਿਨ ਸਪੈਂਸਰ
  ਅਰਜਨਟੀਨਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨਾ ਫੇਰਨਾਂਡੇਸ ਦੇ ਕਿਰਚਨਰ
  ਅਰਮੀਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਰਜ ਸਰਗਸਿਆਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤਿਗਰਾਨ ਸਰਗਸਿਆਨ
  ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2][3]
ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਕੁਏਂਟਿਨ ਬ੍ਰਾਈਸ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜੂਲੀਆ ਜਿਲਾਰਡ
  ਆਸਟਰੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਾਈਂਜ਼ ਫ਼ਿਸ਼ਰ ਕੁਲਪਤੀ ਵਰਨਰ ਫ਼ੇਮਨ
  ਅਜ਼ਰਬਾਈਜਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਲਹਮ ਅਲਿਯੇਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਆਰਤਰ ਰਸੀਜ਼ਾਦੇ
  ਬਹਾਮਾਸ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਆਰਥਰ ਫ਼ੋਕਸ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੈਰੀ ਕ੍ਰਿਸਟੀ
  ਬਹਿਰੀਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਹਮਦ ਬਿਨ ਇਸਾ ਅਲ ਖ਼ਲੀਫ਼ਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਖਲੀਫ਼ਾ ਬਿਨ ਸਲਮਾਨ ਅਲ ਖਲੀਫ਼ਾ
  ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜ਼ਿਲੂਰ ਰਹਿਮਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੇਖ਼ ਹਸੀਨਾ
  ਬਾਰਬਾਡੋਸ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਐਲੀਅਟ ਬੈੱਲਗ੍ਰੇਵ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਫ਼੍ਰੌਏਂਡਲ ਸਟੂਅਰਟ
  ਬੈਲਾਰੂਸ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਲੁਕਾਸ਼ੇਨਕੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਖੇਲ ਮਿਆਸਨਿਕੋਵਿਚ
  ਬੈਲਜੀਅਮ ਮਹਾਰਾਜਾ ਐਲਬਰਟ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਏਲੀਓ ਦੀ ਰੂਪੋ
  ਬੇਲੀਜ਼ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਕੋਲਵਿਲ ਯੰਗ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਡੀਨ ਬੈਰੋ
  ਬੇਨਿਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਯਾਈ ਬੋਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪਾਸਕਲ ਕੂਪਾਕੀ
  ਭੂਟਾਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਜਿਗਮੇ ਖੇਸਰ ਨਮਗਿਏਲ ਵਾਂਗਚੁਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਿਗਮੇ ਥਿਨਲੇ
  ਬੋਲੀਵੀਆ
  ਬੋਸਨੀਆ ਅਤੇ ਹਰਜ਼ੇਗੋਵਿਨਾ
ਉੱਚ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਵਾਲੈਨਟੀਨ ਇੰਜ਼ਕੋ
ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ:[4]
ਬਕੀਰ ਇਜ਼ੇਤਬੇਗੋਵਿਚ (ਚੇਅਰਮੈਨ)
ਨਿਬੋਇਸ਼ਾ ਰਦਮਾਨੋਵਿਚ (ਮੈਂਬਰ)
ਜ਼ੈਲਿਕੋ ਕੋਮਸਿਚ (ਮੈਂਬਰ)
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿਏਕੋਸਲਾਵ ਬੇਵਾਂਦਾ
  ਬੋਤਸਵਾਨਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਅਨ ਖਮਾ
  ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਿਲਮਾ ਰੋਸੇਫ਼
  ਬਰੂਨਾਏ
ਸੁਲਤਾਨ ਹਸਨਲ ਬੋਲਕੀਆਹ
  ਬੁਲਗਾਰੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰੋਜ਼ੇਨ ਪਲੇਵਨੇਲਿਏਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬੋਏਕੋ ਬੋਰੀਸੋਵ
  ਬੁਰਕੀਨਾ ਫ਼ਾਸੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਲੇਸ ਕੋਂਪਾਓਰੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਲੁਕ-ਆਦੋਲਫ਼ ਤਿਆਓ
  ਮਿਆਂਮਾਰ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਥਾਇਨ ਸਾਇਨ
  ਬੁਰੂੰਡੀ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪਿਏਰ ਕੁਰੁਨਜ਼ਿਜ਼ਾ
  ਕੰਬੋਡੀਆ ਮਹਾਰਾਜਾ ਨੋਰੋਦੋਮ ਸਿਹਾਮੋਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੁਨ ਸੈਨ
  ਕੈਮਰੂਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪੌਲ ਬਿਆ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਫ਼ਿਲੇਮਾਨ ਯਾਂਗ
  ਕੈਨੇਡਾ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਡੇਵਿਡ ਜਾਨਸਟਨ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਟੀਫ਼ਨ ਹਾਰਪਰ
  ਕੇਪ ਵਰਡ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੋਰਜੇ ਕਾਰਲੋਸ ਫ਼ੋਨਸੇਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੋਜ਼ੇ ਮਾਰੀਆ ਨੇਵੇਸ
  ਮੱਧ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਗਣਰਾਜ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ਼੍ਰਾਂਸੋਆ ਬੋਜ਼ੀਜ਼ੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਫ਼ੌਸਤੀਨ-ਅਰਸ਼ਾਂਜ ਤੂਆਦੇਰਾ
  ਚਾਡ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਦਰਿਸ ਦੇਬੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇਮੈਨੁਅਲ ਨਾਦਿੰਗਰ
  ਚਿਲੀ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੇਬਾਸਤਿਆਨ ਪਿਨਿਏਰਾ
  ਚੀਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੂ ਜਿੰਤਾਓ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵੈਨ ਜਿਆਬਾਓ
  ਕੋਲੰਬੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੁਆਨ ਮਾਨੁਏਲ ਸਾਂਤੋਸ
  ਕਾਮਾਰੋਸ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਕਿਲਿਲੂ ਧੋਇਨੀਨ
  ਕਾਂਗੋ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਗਣਰਾਜ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੌਸਫ਼ ਕਬੀਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਔਗਸਟਿਨ ਮਤਾਤਾ ਪੋਨਯੋ
  ਕਾਂਗੋ ਗਣਰਾਜ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਨੀਸ ਸਸੂ ਅੰਗੁਏਸੋ
  ਕੋਸਟਾ ਰੀਕਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲੌਰਾ ਚਿੰਚਿਆ
  ਦੰਦ ਖੰਡ ਤਟ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲਸਾਨ ਊਆਤਾਰਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਿਆਨੋਟ ਆਊਸੂ-ਕੂਆਡਿਓ
  ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਈਵੋ ਜੋਸੀਪੋਵਿਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜ਼ੋਰਾਨ ਮਿਲਾਨੋਵਿਕ
  ਕਿਊਬਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਊਲ ਕਾਸਤ੍ਰੋ
  ਸਾਈਪ੍ਰਸ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇਮੇਤਰਿਸ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫ਼ਿਆਸ
  ਚੈੱਕ ਗਣਰਾਜ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਾਕਲਾਵ ਕਲਾਊਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੀਟਰ ਨੇਚਾਸ
  ਡੈੱਨਮਾਰਕ ਮਹਾਰਾਣੀ ਮਾਰਗ੍ਰੈਤ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੈੱਲ ਥਾਰਨਿੰਗ-ਸ਼ਮਿੱਟ
  ਜਿਬੂਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਜ਼ਮਾਈਲ ਓਮਾਰ ਗੁਐਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦਿਲੈਤਾ ਮੁਹੰਮਦ ਦਿਲੈਤਾ
  ਡੋਮਿਨਿਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਿਕੋਲਾਸ ਲਿਵਰਪੂਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਸਕੈਰਿਟ
  ਡੋਮਿਨਿਕਾਈ ਗਣਰਾਜ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਾਨੀਲੋ ਮੇਦੀਨਾ
  ਪੂਰਬੀ ਤਿਮੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੌਰ ਮਤਨ ਰੁਆਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜ਼ਾਨਾਨਾ ਗੁਸਮਾਓ
  ਏਕੁਆਡੋਰ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਫ਼ੇਲ ਕੋਰੇਆ
  ਮਿਸਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੁਹੰਮਦ ਮੋਰਸੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੇਸ਼ਮ ਕਾਂਦਿਲ
  ਏਲ ਸਾਲਵਾਡੋਰ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੌਰੀਸੀਓ ਫ਼ੂਨੇਸ
  ਭੂ-ਮੱਧ ਰੇਖਾਈ ਗਿਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੇਓਦੋਰੋ ਓਬਿਆਂਗ ਗੁਏਮਾ ਬਸੋਗੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿਸੈਂਟ ਏਹਾਤ ਟੋਮੀ
  ਇਰੀਤਰੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਸੱਈਅਸ ਅਫ਼ਵਰਕੀ
  ਇਸਤੋਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੂਮਸ ਹੈਂਡ੍ਰਿਕ ਇਲਵੇਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਆਂਦਰਸ ਆਂਸਿਪ
  ਇਥੋਪੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗਿਰਮਾ ਵੋਲਡੇ-ਜਿਓਰਜਿਸ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੇਲੇਮਰੀਅਮ ਡੇਜ਼ਾਲੇਨ
  ਫ਼ਿਜੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਏਪੇਲੀ ਨੈਲਾਟੀਕੌ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਫ਼੍ਰੈਂਕ ਬੈਨੀਮਰਾਮਾ
  ਫ਼ਿਨਲੈਂਡ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੌਲੀ ਨੀਨਿਸਤੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਿਰਕੀ ਕਤੈਨਨ
  ਫ਼ਰਾਂਸ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ਼੍ਰਾਂਸੋਆ ਓਲਾਂਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਾਨ-ਮਾਰਕ ਏਰੌਲਟ
  ਗੈਬਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲੀ ਬੌਂਗੋ ਓਂਡਿੰਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰੇਮੰਡ ਡੌਂਗ ਸੀਮਾ
  ਗੈਂਬੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਯਾਹਿਆ ਜਾਮੇਹ
  ਜਾਰਜੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਖੇਲ ਸਾਕਸ਼ਵਿਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਾਨੋ ਮੇਰਾਬਿਸ਼ਵਿਲੀ
  ਜਰਮਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੋਖਿਮ ਗੌਕ ਚਾਂਸਲਰ ਅੰਜੇਲਾ ਮਰਕੇਲ
  ਘਾਨਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਨ ਦ੍ਰਾਮਾਨੀ ਮਹਾਮਾ
  ਯੂਨਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕਾਰੋਲੋਸ ਪਾਪੂਲਿਆਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅੰਤੋਨਿਸ ਸਾਮਾਰਸ
  ਗ੍ਰੇਨਾਡਾ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਕਾਰਲਾਇਲ ਗਲੀਨ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਟਿਲਮੈਨ ਥਾਮਸ
  ਗੁਆਤੇਮਾਲਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਔਟੋ ਪੇਰੇਜ਼ ਮੋਲੀਨਾ
  ਗਿਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲਫ਼ਾ ਕੋਂਡੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੁਹੰਮਦ ਸੈਦ ਫ਼ੋਫ਼ਾਨਾ
  ਗਿਨੀ-ਬਿਸਾਊ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੈਨੁਅਲ ਸੇਰੀਫ਼ੋ ਨਮਾਜੋ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰੂਈ ਡੁਆਰਤੇ ਦੇ ਬਾਰੋਸ
  ਗੁਇਆਨਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਾਨਲਡ ਰਾਮੋਤਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸੈਮ ਹਾਇੰਡਜ਼
  ਹੈਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਸ਼ੇਲ ਮਾਰਟੈਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਲੌਰੌਂ ਲਾਮੋਥ
  ਹਾਂਡੂਰਾਸ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪੋਰਫ਼ਿਰਿਓ ਲੋਬੋ ਸੋਸਾ
  ਹੰਗਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਨੋਸ ਆਦੇਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿਕਟਰ ਓਰਬਾਨ
  ਆਈਸਲੈਂਡ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਓਲਾਫ਼ੂਰ ਰਾਗਨਾਰ ਗ੍ਰਿਮਸਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜੋਆਨਾ ਸਿਗੁਰੋਆਰਡੋਤੀਰ
  ਭਾਰਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪ੍ਰਣਬ ਮੁਖ਼ਰਜੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ
  ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੁਸੀਲੋ ਬਾਂਬਾਂਗ ਯੁਧੋਯੋਨੋ
  ਇਰਾਨ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਮੁਖੀ ਅਲੀ ਖ਼ਮੇਨੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਹਿਮੂਦ ਅਹਿਮਦੀਨਜ਼ਾਦ
  ਇਰਾਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਲਾਲ ਤਾਲਾਬਾਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂਰੀ ਅਲ-ਮਲੀਕੀ
  ਆਇਰਲੈਂਡ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਾਈਕਲ ਡੀ. ਹਿਗਿਨਜ਼ ਤਾਓਈਸੀਚ (ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ) ਐਂਡਾ ਕੈਨੀ
  ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸ਼ਿਮੋਨ ਪੇਰੇਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਨਤਾਨਿਆਹੂ
  ਇਟਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੌਰਜੀਓ ਨਾਪੋਲੀਤਾਨੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰੀਓ ਮੋਂਤੀ
  ਜਮੈਕਾ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2][5]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਪੈਟਰਿਕ ਐਲਨ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੋਰਟੀਆ ਸਿੰਪਸਨ-ਮਿਲਰ
  ਜਪਾਨ Naruhito ਆਕੀਹੀਤੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਯੋਸ਼ੀਨੀਕੋ ਨੋਦਾ
  ਜਾਰਡਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਅਬਦੁੱਲਾ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਫ਼ਈਜ਼ ਅਲ-ਤਰੌਨੀਹ
  ਕਜ਼ਾਖ਼ਸਤਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ Kassym-Jomart Tokaïev ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਰੀਮ ਮਸੀਮੋਵ
  ਕੀਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਵਾਈ ਕਿਬਾਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰੈਲਾ ਓਡਿੰਗਾ
  ਕਿਰੀਬਾਸ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਨੋਤੇ ਤੋਂਗ
  ਕੁਵੈਤ ਏਮੀਰ ਸਬਾਹ ਅਲ-ਅਹਿਮਦ ਅਲ-ਜਾਬੇਰ ਅਲ-ਸਬਾਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਾਬੇਰ ਅਲ-ਮੁਬਾਰਕ ਅਲ-ਹਮਦ ਅਲ-ਸਬਾਹ
  ਕਿਰਗਿਜ਼ਸਤਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲਮਾਜ਼ਬੇਕ ਆਤਮਬਾਏਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਾਂਤੋਰੋ ਸਤੀਬਾਲਦੀਯੇਵ
  ਲਾਓਸ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਮਾਲੀ ਸਾਇਆਸੋਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਥੌਂਗਸਿੰਗ ਥਾਮਾਵੌਂਗ
  ਲਾਤਵੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਂਦਰੀਸ ਬਰਜ਼ਿੰਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਾਲਦਿਸ ਡੋਂਬਰੋਵਸਕਿਸ
  ਲਿਬਨਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਿਸ਼ੇਲ ਸੁਲੇਮਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਜੀਬ ਮਿਕਾਤੀ
  ਲਸੋਥੋ ਮਹਾਰਾਜਾ ਲੈਤਸੀ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਟਾਮ ਥਾਬਾਨ
  ਲਿਬੇਰੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਲਨ ਜਾਨਸਨ ਸਰਲੀਫ਼
  ਲੀਬੀਆ ਜਨਰਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਮੁਹੰਮਦ ਯੂਸਫ਼ ਅਲ-ਮਗਰਿਆਫ਼ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਬਦੁਰਹੀਮ ਅਲ- ਕਈਬ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਅਬੂਸ਼ਗੂਰ
  ਲੀਖਟਨਸ਼ਟਾਈਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਾਂਸ-ਆਦਮ ਦੂਜਾ
ਜੱਦੀ ਸ਼ਾਸਕੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਲੋਆਸ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਲਾਊਸ ਚੂਚਰ
  ਲਿਥੂਆਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਾਲੀਆ ਗ੍ਰਾਏਬੌਸਕਾਇਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਆਂਡਰਿਅਸ ਕੁਬਿਲਿਅਸ
  ਲਕਸਮਬਰਗ ਗ੍ਰੈਂਡ ਡਿਊਕ ਔਨਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜੀਨ-ਕਲੌਡ ਜੰਕਰ
  ਮਕਦੂਨੀਆ ਗਣਰਾਜ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਰਜ ਇਵਾਨੋਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਿਕੋਲਾ ਗ੍ਰੁਏਵਸਕੀ
  ਮੈਡਾਗਾਸਕਰ ਤਬਦੀਲਸ਼ੁਦਾ ਹਕੂਮਤ ਦਾਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਂਡਰੀ ਰਾਜੋਇਲੀਨਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਓਮੇਰ ਬੇਰੀਜ਼ਿਕੀ
  ਮਾਲਾਵੀ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਇਸ ਬਾਂਡਾ
  ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਯਾਂਗ ਦੀ-ਪੇਰਤੁਆਨ ਆਗੌਂਗ ਅਬਦੁੱਲ ਹਲੀਮ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਜੀਬ ਰਜ਼ਾਕ
  ਮਾਲਦੀਵ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੁਹੰਮਦ ਵਾਹਿਦ ਹਸਨ
  ਮਾਲੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਿਓਨਕੂੰਡਾ ਤ੍ਰਾਓਰੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਚੇਇਕ ਮੋਦੀਬੋ ਦਿਆਰਾ
  ਮਾਲਟਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਰਜ ਅਬੇਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਲਾਰੈਂਸ ਗੋਂਜ਼ੀ
  ਮਾਰਸ਼ਲ ਟਾਪੂ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫ਼ਰ ਲੋਈਕ
  ਮਾਰੀਟੇਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੁਹੰਮਦ ਔਲਦ ਅਬਦਲ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੁਲਾਈ ਔਲਦ ਮੁਹੰਮਦ ਲਘਦਾਫ਼
  ਮਾਰੀਸ਼ਸ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਜਕੇਸਵਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਵੀਨ ਰਾਮਗੂਲਮ
  ਮੈਕਸੀਕੋ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ਼ੇਲੀਪੇ ਕਾਲਦੇਰੋਨ
ਚੁਣਿਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਨਰੀਕੇ ਪੇਨਿਆ ਨਿਏਤੋ
  ਮਾਈਕ੍ਰੋਨੇਸ਼ੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੈਨੀ ਮੋਰੀ
  ਮੋਲਦੋਵਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਿਕੋਲਾਈ ਟਿਮੋਫ਼ਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਲਾਦ ਫ਼ਿਲਾਤ
  ਮੋਨਾਕੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਐਲਬਰਟ ਦੂਜਾ ਮੁਲਕ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਮਿਸ਼ੇਲ ਰਾਜਰ
  ਮੰਗੋਲੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਾਖੀਆਜਿਨ ਏਲਬੇਗਦੋਰਜ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੌਰੋਵਿਨ ਅਲਤਾਂਖੂਯਗ
  ਮੋਂਟੇਨੇਗਰੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ਼ਿਲਿਪ ਵੂਜਾਨੋਵਿਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇਗੋਰ ਲੂਕਸ਼ੀਚ
  ਮੋਰਾਕੋ ਮਹਾਰਾਜਾ ਮੁਹੰਮਦ ਛੇਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਬਦਲੀਲਾਹ ਬੇਂਕੀਰਾਨੇ
  ਮੋਜ਼ੈਂਬੀਕ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਰਮਾਂਡੋ ਗੁਏਬੁਜ਼ਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਐਰੇਸ ਅਲੀ
  ਨਮੀਬੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਿਫਿਕੇਪੁਨਿਏ ਪੋਹਾਂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਾਹਸ ਅੰਗੁਲਾ
  ਨਾਉਰੂ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਪ੍ਰੈਂਤ ਦਾਬਵੀਦੋ
  ਨੇਪਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਮ ਬਰਨ ਯਾਦਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਾਬੂਰਾਮ ਭੱਟਾਰਾਏ
  ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਮਹਾਰਾਣੀ ਬੀਟ੍ਰਿਕਸ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰਕ ਰੂਤ
  ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਜੈਰੀ ਮੇਟਪਾਰੇ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਾਨ ਕੀ
  ਨਿਕਾਰਾਗੁਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੇਈਅਲ ਓਰਟੇਗਾ
  ਨਾਈਜਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਹਿਮਦੂ ਇਸੂਫ਼ੂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬ੍ਰੀਜੀ ਰਫ਼ੀਨੀ
  ਨਾਈਜੀਰੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗੁੱਡਲੱਕ ਜਾਨਥਨ
  ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ
ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਕਿਮ ਜੌਂਗ-ਉਨ[6]
ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਲੋਕ-ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਕਿਮ ਯੌਂਗ-ਨਾਮ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਚੋ ਯੋਂਗ-ਰਿਮ
  ਨਾਰਵੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਹੈਰਾਲਡ ਪੰਜਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜੈਨਜ਼ ਸਟਾਲਟਨਬਰਗ
  ਓਮਾਨ
ਸੁਲਤਾਨ ਕਬੂਸ ਬਿਨ ਸਈਦ ਅਲ ਸਈਦ
  ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਸਿਫ਼ ਅਲੀ ਜ਼ਰਦਾਰੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਜ਼ਾ ਪ੍ਰਵੇਜ਼ ਅਸ਼ਰਫ਼
  ਪਲਾਊ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਨਸਨ ਤੋਰੀਬਿਉਂਗ
  ਪਨਾਮਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਿਕਾਰਦੋ ਮਾਰਟੀਨੈਲੀ
  ਪਾਪੂਆ ਨਿਊ ਗਿਨੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਮਾਈਕਲ ਓਜੀਓ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੀਟਰ ਓ'ਨੀਲ
  ਪੈਰਾਗੁਏ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ਼ੇਦੇਰਿਕੋ ਫ਼੍ਰਾਂਕੋ
  ਪੇਰੂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਓਲਾਂਟਾ ਹੁਮਾਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੁਆਨ ਹਿਮੇਨੇਸ ਮੇਅਰ
  ਫ਼ਿਲਪੀਨਜ਼
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬੇਨਿਨਿਓ ਆਕੀਨੋ ਤੀਜਾ
  ਪੋਲੈਂਡ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬ੍ਰੋਨੀਸਲੌ ਕੋਮੋਰੌਸਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਡਾਨਲਡ ਟਸਕ
  ਪੁਰਤਗਾਲ ਰਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਨੀਬਾਲ ਕਾਵਾਕੋ ਸਿਲਵਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੇਦਰੋ ਪਾਸੋਸ ਕੋਏਲੋ
  ਕਤਰ ਏਮੀਰ ਹਮਦ ਬਿਨ ਖਲੀਫ਼ਾ ਅਲ ਥਾਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹਮਦ ਬਿਨ ਜਸੀਮ ਬਿਨ ਜਾਬੇਰ ਅਲ ਥਾਨੀ
  ਰੋਮਾਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤ੍ਰਾਈਆਨ ਬਾਸੈਸਕੂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿਕਟਰ ਪੋਂਟਾ
  ਰੂਸ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਪੁਤੀਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਤਰੀ ਮੇਦਵੇਦੇਵ
  ਰਵਾਂਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪਾਊਲ ਕਾਗਾਮੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪਿਏਰ ਹਬੂਮੁਰੇਮੀ
  ਸੇਂਟ ਕਿਟਸ ਅਤੇ ਨੇਵਿਸ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਕਥਬਰਟ ਸਬੈਸਚਨ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਡੇਂਜ਼ਿਲ ਡਗਲਸ
  ਸੇਂਟ ਲੂਸੀਆ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
Neville Cenac ਪੀਅਰਲੈਟ ਲੂਈਜ਼ੀ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕੈਨੀ ਐਂਥਨੀ
  ਸੇਂਟ ਵਿਨਸੈਂਟ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਨਾਡੀਨਜ਼ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲੀਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਫ਼੍ਰੈਡਰਿਕ ਬੈਲਨਟਾਇਨ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਾਲਫ਼ ਗੋਨਸਾਲਵੇਸ
  ਸਮੋਆ ਓ ਲੇ ਆਓ ਓ ਲੇ ਮਾਲੋ ਤੂਫ਼ੂਗਾ ਏਫ਼ੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤੂਈਲਾਏਪਾ ਆਈਓਨੋ ਸੈਲੇਲੇ ਮਾਲਿਏਲੇਗਾਓਈ
  ਸੈਨ ਮਰੀਨੋ
ਮੁੱਖ ਕੈਪਟਨ ਇਤਾਲੋ ਰਿਘੀ
ਮੁੱਖ ਕੈਪਟਨ ਮੌਰਿਜ਼ਿਓ ਰਾਤੀਨੀ
  ਸਾਓ ਤੋਮੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਾਨੁਏਲ ਪਿੰਤੋ ਦਾ ਕੋਸਤਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪਾਤ੍ਰੀਸ ਤ੍ਰੋਵੋਆਦਾ
  ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ
ਮਹਾਰਾਜਾ ਅਬਦੁੱਲਾ
  ਸੇਨੇਗਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੈਕੀ ਸਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਬਦੁੱਲ ਬਾਏ
  ਸਰਬੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਮੀਸਲਾਵ ਨਿਕੋਲਿਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇਵੀਕਾ ਦਾਚੀਕ
  ਸੇਸ਼ੈਲ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੇਮਜ਼ ਮਿਸ਼ੇਲ
  ਸਿਏਰਾ ਲਿਓਨ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਰਨਸਟ ਬਾਈ ਕੋਰੋਮਾ
  ਸਿੰਘਾਪੁਰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਟੋਨੀ ਤਾਨ ਕੈਂਗ ਯਾਮ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਲੀ ਸਿਐਨ ਲੂੰਗ
  ਸਲੋਵਾਕੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਵਾਨ ਗਾਸਪਾਰੋਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਾਬਰਟ ਫ਼ਿਕੋ
  ਸਲੋਵੇਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਨੀਲੋ ਤੁਰਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਾਨੇਜ਼ ਜਾਂਸਾ
  ਸੋਲੋਮਨ ਟਾਪੂ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ ਫ਼੍ਰੈਂਕ ਕਬੂਈ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਗਾਰਡਨ ਡਾਰਸੀ ਲੀਲੋ
  ਸੋਮਾਲੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਸਨ ਸ਼ੇਖ਼ ਮੁਹੰਮਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਬਦੀਵਲੀ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ
  ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਕੋਬ ਜ਼ੂਮਾ
  ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲੀ ਮਿਊਂਗ-ਬਾਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਿਮ ਹਵਾਂਗ-ਸਿਕ
  ਦੱਖਣੀ ਸੁਡਾਨ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸਲਵਾ ਕੀਰ ਮਾਇਆਰਦਿਤ
  ਸਪੇਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਹੁਆਨ ਕਾਰਲੋਸ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰਿਆਨੋ ਰਾਹੋਏ
  ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਹਿੰਦਾ ਰਾਜਪਕਸਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਡੀ. ਐੱਮ. ਜੈਰਤਨੇ
  ਸੂਡਾਨ
  ਸੂਰੀਨਾਮ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇਸੀ ਬੂਤਰਸੇ
  ਸਵਾਜ਼ੀਲੈਂਡ ਮਹਾਰਾਜਾ ਮਸਵਾਤੀ ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਰਨਾਬਸ ਸਿਬੂਸਿਸੋ ਲਾਮਿਨੀ
  ਸਵੀਡਨ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਰਲ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਗੁਸਤਾਫ਼ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਫ਼੍ਰੈਡਰਿਕ ਰੇਨਫੈਲਟ
  ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ
ਸੰਘੀ ਕੌਂਸਲ:[7] ਐਵਲੀਨ ਵਿਡਮਰ-ਸ਼ਲੰਫ਼ (ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ), ਉਏਲੀ ਮੌਰਰ (ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ), ਡੋਰਿਸ ਲੌਇਤਾਰਡ, ਡੀਡੀਅਰ ਬਰਕਹਾਲਟਰ, ਸਿਮੋਨੇਟਾ ਸੋਮਾਰੂਗਾ, ਜੋਹਾਨ ਸ਼ਨੀਡਰ-ਅਮਾਨ, ਅਲੈਂ ਬਰਸੈਤ
  ਸੀਰੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਸ਼ਰ ਅਲ-ਅਸਾਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਾਏਲ ਨਾਦਰ ਅਲ-ਹਲਕੀ
  ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਏਮੋਮਾਲੀ ਰਾਹਮੋਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਓਕਿਲ ਓਕਿਲੋਵ
  ਤਨਜ਼ਾਨੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਕਾਇਆ ਕਿਕ੍ਵੇਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਜ਼ੇਂਗੋ ਪਿੰਦਾ
  ਥਾਈਲੈਂਡ ਮਹਾਰਜਾ Rama X ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਗਲੁਕ ਸ਼ਿਨਾਵਾਤਰਾ
  ਟੋਗੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ਼ੌਰੇ ਨਾਸਿੰਗਬੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਵੇਸੀ ਅਹੂਮੀ-ਜ਼ੂਨੂ
  ਟੋਂਗਾ ਮਹਾਰਾਜਾ ਟੂਪੋ ਛੇਵਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਿਆਲਿਆਤਾਉਂਗੋ ਤੂਇਵਾਕਾਨੋ
  ਤ੍ਰਿਨੀਦਾਦ ਅਤੇ ਤੋਬਾਗੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਰਜ ਮੈਕਸਵੈਲ ਰਿਚਰਡਜ਼ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕਮਲਾ ਪ੍ਰਸਾਦ-ਬਿਸੇਸਾਰ
  ਤੁਨੀਸੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੋਨਸੇਫ਼ ਮਾਰਜ਼ੂਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹਮਾਦੀ ਜਬਾਲੀ
  ਤੁਰਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਬਦੁੱਲਾ ਗੁਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਸਪ ਤਾਯੀਪ ਏਰਦੋਗਾਨ
  ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗੁਰਬਾਂਗੁਲੀ ਬੇਰਦੀਮੁਹਾਮੇਦੋਵ
  ਤੁਵਾਲੂ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2]
ਗਵਰਨਰ ਜਨਰਲ ਇਆਕੋਬਾ ਇਤਾਲੇਲੀ
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਿਲੀ ਟੇਲਾਵੀ
  ਯੁਗਾਂਡਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਯੋਵੇਰੀ ਮੁਸੇਵੇਨੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਮਾਮਾ ਬਾਬਾਜ਼ੀ
  ਯੂਕਰੇਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਕਟਰ ਯਾਨੂਕੋਵਿਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਿਕੋਲਾ ਅਜ਼ਾਰੋਵ
  ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਇਮਰਾਤ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਖਲੀਫ਼ਾ ਬਿਨ ਜ਼ਈਦ ਅਲ ਨਾਹਿਆਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀਮੁਹੰਮਦ ਬਿਨ ਰਸ਼ੀਦ ਅਲ ਮਕਤੂਮ
  ਬਰਤਾਨੀਆ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ[1][2] ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਡੇਵਿਡ ਕੈਮਰਨ
  ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਰਾਕ ਓਬਾਮਾ
  ਉਰੂਗੁਏ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹੋਜ਼ੇ ਮੁਹੀਕਾ
  ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਸਲਾਮ ਕਰੀਮੋਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਵਕਤ ਮਿਰਜ਼ੀਯੋਯੇਵ
  ਵਨੁਆਤੂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਓਲੂ ਅਬੀਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸਾਤੋ ਕਿਲਮੈਨ
  ਵੈਟੀਕਨ ਸਿਟੀ ਪੋਪ ਬੈਨੇਡਿਕਟ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਗਿਉਸੈੱਪ ਬਰਤੈਲੋ
  ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ
  ਵੀਅਤਨਾਮ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤਰੂਓਂਗ ਤਾਨ ਸਾਂਗ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਗੁਏਨ ਤਾਨ ਦੁੰਗ
  ਯਮਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਬਦ ਰੱਬੂਹ ਮੰਸੂਰ ਅਲ-ਹਾਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੁਹੰਮਦ ਬਸਿੰਦਾਵਾ
  ਜ਼ਾਂਬੀਆ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਾਈਕਲ ਸਾਤਾ
  ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਰਾਬਰਟ ਮੁਗਾਬੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮਾਰਗਨ ਸਵਾਨਗਿਰਾਈ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਤੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤਸੋਧੋ

ਮੁਲਕ ਮੁਲਕ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ
ਅਬਖਾਜ਼ੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਲੈਗਜ਼ਾਂਡਰ ਅੰਕਵਾਬ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਲਿਉਨਿਡ ਲਾਕੇਰਬਾਈਆ
ਕੋਸੋਵੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਤੀਫ਼ੇਤੇ ਜਾਹਜਾਗਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹਾਸ਼ਿਮ ਥਾਚੀ
ਉੱਤਰੀ ਸਾਈਪ੍ਰਸ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਰਵਿਸ਼ ਏਰੋਗਲੂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇਰਸਨ ਕੂਚੂਕ
ਫ਼ਲਸਤੀਨ (ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ) ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ
ਮਹਿਮੂਦ ਅਬਾਸ (ਪੱਛਮੀ ਬੈਂਕ) ਜਾਂ
ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੁਵੈਕ (ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ) (ਗਾਜ਼ਾ ਪੱਟੀ)[8]
(ਵਿਵਾਦਗ੍ਰਸਤ) ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ either:
ਸਲਾਮ ਫ਼ਈਅਦ (ਪੱਛਮੀ ਬੈਂਕ) or
ਇਜ਼ਮੈਲ ਹਨੀਏ (ਗਾਜ਼ਾ ਪੱਟੀ)[9]
ਤਾਈਵਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮਾ ਇੰਗ-ਜਊ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਾਨ ਚੈਨ
ਸਾਹਰਾਵੀ ਅਰਬ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਗਣਰਾਜ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੁਹੰਮਦ ਅਬਦੁਲਾਜ਼ੀਜ਼ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਬਦਾਕਾਦਿਰ ਤਾਲੇਬ ਓਮਾਰ
ਦੱਖਣੀ ਓਸੈਟੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਿਓਨਿਡ ਤਿਬਿਨੋਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰੋਸਤਿਸਲਾਵ ਖੁਗਾਯੇਵ

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾ-ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਮੁਲਕਸੋਧੋ

ਮੁਲਕ ਮੁਲਕ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ
ਨਗੌਰਨੋ-ਕਾਰਾਬਾਖ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਾਕੋ ਸਹਾਕਿਆਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਰਾਇਕ ਹਰੁਤਿਉਨਿਅਨ
ਸੋਮਾਲੀਲੈਂਡ
ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਹਿਮਦ ਮਹਿਮੂਦ ਸਿਲਾਨਿਓ
ਟ੍ਰਾਂਸਨਿਸਟੀਰੀਆ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਯੇਵਗੇਨੀ ਸ਼ੇਵਚੁਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਪੇਉਤਰ ਸਟੇਪਾਨੋਵ

ਹਵਾਲੇਸੋਧੋ

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 1.14 1.15 The Royal Household. "Commonwealth members". Queen's Printer. Retrieved 18 February 2011. 
  2. 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 Queen Elizabeth II is separately and equally monarch of 16 sovereign countries sometimes known collectively as the Commonwealth realms. In each of these countries, with the exception of the United Kingdom (where she predominately resides) she is represented by a governor-general (unhyphenated in Canada as governor general) at national level. In some of these countries, opinion differs as to whether the Queen or governor-general should be designated as head of state; there is no questioning of the Queen's position as sovereign, above the governors-general, however.
  3. Williams, George (31 January 2008). "Speculation on Queen before any choice needs to be made". Herald Sun. Retrieved 18 February 2011. 
  4. The three-member presidency is the head of state collectively.
  5. "Jamaica to break links with Queen, says Prime Minister Simpson Miller". BBC News. 6 January 2012. Retrieved 22 January 2012. 
  6. The Preface to the Constitution of the Democratic People's Republic of Korea states, "The DPRK and the entire Korean people will uphold the great leader Comrade Kim Il-sung as the eternal President of the Republic, defend and carry forward his ideas and exploits and complete the Juche revolution under the leadership of the Workers' Party of Korea." Kim Il-sung died in 1994.
  7. The seven member Swiss Federal Council is the collective Head of State and the government of the Swiss Confederation. Within the Council, the President of the Swiss Confederation serves solely in a primus inter pares capacity for one year.
  8. Abbas's presidency expired on 9 January 2009 but he unilaterally extended his term for another year. Haniyeh, as the Speaker of the House, would succeed Abbas were he to have died or been expelled from office. The two major political parties in Palestine, Fatah and Hamas disagree about who the legitimate President currently is.
  9. As part of the Fatah-Hamas conflict, essentially a civil war, Abbas dismissed Haniyeh and chose Fayyed as PM without parliamentary approval. The two major political parties in Palestine, Fatah and Hamas disagree about who the legitimate Prime Minister currently is.

ਬਾਹਰੀ ਕੜੀਆਂਸੋਧੋ